Ahmet Altan: Erdoğan Uludere’den Yargılanacak

Ahmet Altan: Erdoğan Uludere’den Yargılanacak

Ahmet Altan’ın bu iddiayı mahkemede gündeme getirdi..

Bugünkü yazısında mahkemede geçenleri anlattı.
İŞTE O YAZI:
Dursun Çiçek ve ümit
Burası gerçekten tuhaf bir ülke, hiçbir postmodern roman bizim ülkenin gerçeklerini aşamaz diye düşünüyorum artık.
Dün mahkemeye gittim.
Salona girdim, müdafaa makamında bizim çilekeş genç avukatımız Veysel Ok’u gördüm, onun hemen biraz ötesinde iki jandarma subayı duruyordu.
Genellikle “bizim” mahkemede jandarmalara rastlanmaz, olağanüstü bir durum olduğunu anlayıp şöyle etrafa bir baktım, tanık masasında bana tanıdık gelen biri var.
Biraz daha bakınca tanıdım.
Albay Dursun Çiçek.
Taraf’la ilgili bir davada müdahil olmak istiyormuş.
Salondan çıkarken bana “Bizi hapse attıran haberleri yazdınız ama bize yapılan haksızlıkları hiç yazmıyorsunuz” dedi.
“Yazarız” dedim, “bana gönder şikâyetlerini”.
O sırada mahkemenin başkanı “Dışarıda konuşun lütfen” dedi.
Birlikte dışarı çıktık.
O, bizim yayımladığımız belgeler sonucunda hapse giren darbe davasından tutuklu bir sanık, ben biraz sonra Başbakan’a ve HSYK’ya hakaretten yargılanacak bir başka sanık, mahkeme kapısında konuşmaya başladık.
O, hakkındaki iddiaların gerçek dışı olduğunu ama onun itirazlarına hiç yer vermediğimizi söyledi yeniden, ben de “Bana gönder” dedim, o çantasını açıp üstünde “Albay Dursun Çiçek Davası- İftiralar ve Gerçekler” yazan bir CD çıkartıp verdi bana.
Dedim ki, “Farklı imzaların çıktı”, “Hepsi sahte” dedi, “imza makineleriyle yaptılar”.
“Sen istihbarat albayısın” diye söze başladım, “Ben istihbarat albayı değilim, ben deniz albayıyım” dedi, arkasından ekledi, “psikolojik savaş bölümü diye bir bölüm de yok”.
Hava inanılmaz sıcaktı, ben mahkemeye girip çıkacaktım ama o hapishaneye dönecekti, yaz günleri hapishanenin nasıl bir yer olduğunu biliyordum.
Yanında avukat kızı vardı.
Ben, “Bu söylediklerine baktıracağım, söylediklerini yayımlarız” deyince genç kız, “Hiç sanmıyorum” dedi.
“Seni harcadıklarını düşünüyorum bu işte” dedim, “bu plan bir albayın tek başına yapacağı iş değil”.
Gerçekten de böyle düşünüyorum.
Çiçek, “Öyle bir plan yok” dedi.
Tümden herşeyin “yalan ve düzmece” olduğunu iddia ediyordu.
“Herşey yalan” deyince konuşacak laf pek kalmıyor.
Şartlar eşit olsa belki daha uzun konuşurduk ama hapishaneye giden bir adamla böyle bir tartışmaya girmek insana ağır geliyor.
“Baktıracağım bu CD’ye” dedim.
El sıkıştık, o jandarmaların arasında hapishaneye döndü, ben yargılanmak üzere mahkemeye girdim.
Bana verdiği CD’ye baktıracağım gerçekten.
Ama orada söylemeyi unuttuğum bir şey var, şimdi söylüyorum, bizim gazeteyi okumuyorsa da biri ona söyler.
Benim CD’ye baktırmamı beklemesin, hakkındaki iddialara verdiği cevapları yazsın, söz veriyorum, yayımlayacağım.
Bu gazete, “ben haksızlığa uğradım, sesimi duyuramıyorum” diyen herkese yer açan bir gazete, geceyarısı kapısını çalan her insana “kimsin” diye sormadan bir yer ve ekmek veren bir tekke gibi olmasını istiyoruz buranın.
Kim olursa olsun.
“Bana haksızlık yapıldı” demesi yeter, sözlerini y

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM